nasıl

şöyle oluyor,

bu saatten sonra hayatımda gerçekleşecek şeylerin beni şaşırtabileceğini düşünmüyorum. bu yüzdendir ki kendime ve kendimle saydıklarıma diyorum ki, konuşmayın. kendinizle konuşmayın..

bi' şey için her şeyden vazgeçmişim ve neyi beklediğimi bilmeden bekliyorum sarı odalar içerisinde. umursamadıklarım içerisine kendimi de katmama ramak kalmış gibi bi' zaman yetmezliği var sanki..

ne olacağını bilmediğim durumlar içerisindeyim yine, yine başım en gerekli bi' anda dengesiz. korkmuyorum da ama çok garip. hisli bi' his veriyor ya, o biraz ürpertiyor.
tarifi yine yok..


*hayat çok terbiyesiz, insanlarıda kendisine benzetiyor..

4 yorum:

Arolium dedi ki...

kendinle konuşurken karşındaki kendinse sorun yok ama aynı bedende kendinle konuştuğun başka birisi varsa kork hatta koşmaya başla ve kaç..

çok istediğin şey olurmuş..

freepuppet dedi ki...

. .ben kaçayım o zaman :o) ya da deli gömleği giydirilmeli ama ilk önce o deli gömleğini boyamalıyım yoksa giymem!. .

triancula dedi ki...

hayat zaten çok ahlaksız, ister hakla, ister eğil.

merhabalar, biz senle team member olmuşuz :)

biTTer`meLish dedi ki...

nasıl mı(ş)